تاريخ : یکشنبه 29 اردیبهشت 1392 | 22:19 | نویسنده : saege
بر آنیم تا در این مجال، قطعاتی کوتاه و بلند از کتاب وحی را با نگاهی به انعکاس آن در ادبیات پارسی، پیشکش طالبان حق و جوینگان حقیقت کنیم تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.

 

 


 

آیه 88-89 سوره شعرا
يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿۸۸﴾ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿۸۹﴾

 

(روز قیامت) روزی است که مال و فرزند هیچ سود نبخشند (88) مگر آن کس که خدا را قلبی پاک و سلیم به درگاه آورد (99)

به راستی کالای ارزنده در بازار قیامت چیست؟ در آن روز که هیچ مال و ثروتی و خویشاوند و فرزندی آدمی را به کار نمی‌آید؟

در آن روز تنها یک دل پاک و صاف از آلودگیِ حرص، از آلودگی کینه، از آلودگیِ جهل و تعصّب، از آلودگیِ عُجب و خودبینی، از آلودگیِ رنجش و کدورت، از آلودگیِ جاه طلبی آدمی را به بهشت وارد می‌کند.

عارفان گفته‌اند سرّ آنکه خداوند قلب پاک را بهترین هدیه روز قیامت معرفی کرده است این است که در آن آیینهٔ پاک، خداوند عکس جمال خویش را می‌نگرد و صاحب جمال را با آیینه سر و سودایی است.

 

 

 


 

جود می‌جوید گدایان و ضعاف      همچو خوبان کآینه جویند صاف
 روی خوبان زآینه زیبا شود      روی احسان از گدا پیدا شود
جود محتاج است و خواهد طالبی      همچنان که توبه خواهد تائبی        
مثنوی

 


همچنین در فیه ما فیه آمده است که:
در قیامت چون نمازها را بیاورند، در ترازو نهند،
و روزه‌ها را و صدقه‌ها را همچنین،
اما چون محبت را بیاورند در ترازو نگنجد
پس اصل محبت است.




ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید